آی مسافرانی که قصد سفر به گیلان دارید
(حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه)
آهای با شمایم
ای مسافرانی که
به گیلان میآیید
با کولهبارهای پر
حتی نان و تخم مرغتان
را همراه دارید
نه سهمی از ادب و احترام
و فقط برای گرفتن
آمدهاید!
آشغالهایتان
گل و گیاه
و خاک گیلانمان را زخمی میکند
و سهمیهی بنزینتان
گرسنگی راه کشاورزان ما را بیشتر میکند.
ای کسانی که
در پارکها زیر پتو میخوابید
زیر نمنم باران
گویی زمین
هتل پنج ستاره است!
خداوکیلی
زن و بچهتان کجا هستند؟
چرا دو هفته مریض میشوید
و بعد
تقصیر را میاندازید
به گردن آب و هوای پاک گیلان؟
باید بگویم
گیلان
نه فقط بهشت طبیعت است
که خانهی مهربانی و فرهنگ است
و ما مسافران را دعوت میکنیم
با دستان پر و قلبی پاک
تا اینجا بیایند
نه با پاهایی که فقط خرج میتراشند
و نگاهی که فقط میگیرد!
اگر میخواهید سفر کنید
عشق و احترام را هم بیاورید
نه زباله و بهانههای بیمورد.
گیلان مهربان است
اما مهربانیاش حدو مرزی دارد...
https://hojjatbaqaee-ir.blogfa.com/post/5068
امیدواری در بحران و مدیریت منابع/
گزارش نقد شعرهای دکتر حجت بقایی
سرویس فرهنگ و ادب// دکتر حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه، در اشعار خود، نگاهی عمیق و تأملبرانگیز به شرایط بحرانی جامعه و زندگی انسانها دارد و همزمان با بیان سختیها، پیام امید و مدیریت هوشمندانه منابع را به مخاطب منتقل میکند. شعرهای او برخلاف بسیاری از آثار که در بحرانها به یأس و ناامیدی میپردازند، با تأکید بر «امیدواری» و «تلاش مدیریتشده» زمینهای مثبت و سازنده خلق میکند.
یکی از ویژگیهای برجسته شعرهای دکتر بقایی، تمرکز بر اهمیت مدیریت منابع در شرایط محدود و بحرانی است. او با زبانی ساده و در عین حال فلسفی، مخاطب را به درون خود دعوت میکند تا بیندیشد چگونه میتوان از اندکها بیشترین بهره را برد. این نگرش در بخشی از شعرهایش، به عنوان راهکاری عملی مطرح شده و نه فقط یک شعار ذهنی.
از سوی دیگر، پیام امید در اشعار دکتر حجت به شکل نهفته و درونی است و از طریق تصویرسازیهای زیبا و استعارههای دقیق به خواننده منتقل میشود. امیدی که او مینمایاند، نه ناآگاهانه و صرفاً آرمانی، بلکه توأم با شناخت واقعیتها و چالشهاست. این نوع نگاه، توانایی افزایش تابآوری فرد و جامعه را به خوبی منعکس میکند.
در مجموع، دکتر بقایی با ترکیب دو عنصر «امیدواری» و «مدیریت منابع»، شعری خلق میکند که فراتر از هنر صرف، به یک راهنمای عملی برای مواجهه با بحرانها بدل میشود. این پیامها میتواند در شرایط امروز جامعه ما که با مسائل متعدد و منابع محدود روبروست، الهامبخش و کاربردی باشد.
+سرویس ادب و هنر
صبح که میخواهم بروم سرِ کار
گاهی صدای پارسِ سگِ همسایه
از لابهلای نردهها
میخزد توی گوشم
مثل
یادآوریِ بیاجازهای از دنیای دیگر.
در خیابان
بل و سباستین را میبینم
که هنوز دارند دنبال هم میدوند
انگار زمان برایشان نایستاده.
حنا را میبینم
با سگِ پاکوتاهش
اما نه در مزرعه
نه میان درختان زیتون
بلکه سوارِ شاسیبلند سفیدش
زیر تابلوهای تبلیغاتی شهر.
پرین را میبینم
که دیگر بیخانمان نیست
بیالاغ است اما،
پالیکار
در پارکینگ یک مجتمع لوکس خوابیده.
در گوشهگوشهی شهر
نه هزار و یک سگِ خالدار
بل دهها هزار سگ حالدار
با ژستهای شهری
گردنبند
لباس
حساب اینستاگرام
و هزار لایکِ بیمعنا.
و من
میدانم قدرتِ رسانه را.
وسط قصه
یکی از دوستان زنگ میزند:
«دخترم ربات پاش پاره شده...»
و بعد، گریه می کند،
وسط حرفهایش
تازه می فهمم
خانمی
اسمِ سگش است.
و من
مشاورِ تحقیق و توسعهام
رسانهنگارم
پژوهشگرم
و هر روز
زخمهای شهر را
با سگهایی میپوشانم
که نامشان فنجانی
تافی
لوکی
و شاید هم خانمیست.
من
سکوت میکنم
بیخیال
نفس عمیق
میروم به کارم برسم
پیش از آنکه
سروکلهی تیزدندان و سپیددندان
پیدا شود...
نویسنده: دکتر حجت بقایی
+از مجموعه تایتانیک، من و پسرم
+روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه
شعر بهعنوان رسانهای تاثیرگذار در ادبیات توسعه
(دکتر حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه)
روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه// در دنیای امروز که رسانهها نقش بسزایی در انتقال پیامها و اندیشهها دارند، شعر بهعنوان یکی از قدیمیترین و در عین حال زندهترین فرمهای ادبی، جایگاه ویژهای پیدا کرده است. من معتقدم شعر، خود یک رسانه است؛ رسانهای که میتواند مفاهیم و احساسات عمیق را به شکلی ساده، دلنشین و اثرگذار منتقل کند.
یکی از ویژگیهای برجسته شعر، توانایی آن در بیان حرفهها و موضوعات گوناگون به زبانی است که مخاطب به راحتی با آن ارتباط برقرار میکند. شعر میتواند موضوعات پیچیده و تخصصی را در قالبی جذاب و ریتمیک ارائه دهد، به گونهای که پیامها بهتر در ذهنها جای میگیرند و ماندگارتر میشوند.
از این رو، ادبیات توسعه به عنوان حوزهای که به بهبود و پیشرفت جامعه میپردازد، نیازمند زنده کردن زبان و فرمهای نوین است. استفاده از شعر به عنوان یک رسانه در ادبیات توسعه، میتواند باعث ایجاد شور و هیجان در مخاطبان شود و آنها را به تفکر و مشارکت بیشتر ترغیب کند. این رویکرد نوآورانه، ادبیات توسعه را از حالت خشک و نظری خارج کرده و آن را به حوزهای زنده و پویا تبدیل میکند.
در نهایت، شعر به عنوان رسانهای زنده و تأثیرگذار، ظرفیت بالایی برای انتقال پیامهای مهم توسعهای دارد و باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد تا ادبیات توسعه به شکلی سرزنده و مؤثر در جامعه جریان یابد.
«صدای خاموشِ کودکی در خیابانهای فراموششده»
نقد شعر «دخترکی هستم در خیابان» اثر دکتر حجت بقایی
در ۵ مرداد ۱۴۰۴ ۰
به گزارش جهانی پرس، این شعر، تصویری تکاندهنده و دردناک از زندگی کودکان خیابانی را به تصویر میکشد و از زبان دختری کوچک روایت میشود که هرچند دستهایش کوچکاند، اما رد روزگار و سختیهایش بر انگشتانش نقش بسته است. تضاد عمیق بین پاکی و روشنایی چشمهای کودکانه با زخمها و دردهای روحی که در دل او جای گرفته، حس تلخ و عمیقی از بیعدالتی اجتماعی را به مخاطب منتقل میکند.
متن کامل گزارش+ شعر
https://jahanipress.ir/%d8%b5%d8%af%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b4%d9%90-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%ae%db%8c%d8%a7%d8%a8%d8%a7%d9%86%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%85/
#جهانی_پرس
#کودکان_خیابانی
#شعر
#جهانی_خبر
#مشاور_تحقیق_و_توسعه
#دکتر_حجت_بقایی
#صدای_خاک
#ادبیات_فارسی
#نقد_شعر
#روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه